Het onderzoek hoeft de bank niet Italië Voetbalshirts kopen te breken. Koop tegenwoordig een hockeykleding kind verscheidenheid aan goedkope trainingskleding Basketbal kleding voor mannen online. Vind je ergens anders goedkope Italië voetbalshirts een betere prijs? We zullen het aanpassen aan onze beste prijsgarantie nfl kleding. Trainingskleding voor heren ontworpen voor de Baseball kleding beste prestaties tijdens de training. Voltooi je harde werk en toewijding aan het trainen met je trainingskleding.
Rolex surprise in Basel on 2017 may, who did not think Rolex will launch a rolex replica watch new moon phase watch, Cellini phase type (Cellini Moonphase) watch the breitling replica moon disc exposed to display the change genuine rolex on the dial, the moon waxes and wanes.
استاد محمد علي صالح غفاري (ره) - معنای صلات و ضرورت انجام آن

صلات به‌ معناي‌ حالت‌ ارتباط‌ و توجه‌ به‌ خداوند متعال‌ و طلب‌ فيض‌ از آن‌ ذات‌ مقدس‌ است‌. مجموعه‌ اين‌ دو كلمه‌ يعني‌ توجه‌ به‌ خدا و طلب‌ فيض‌  حقيقت‌ نماز را تشكيل‌ مي ‌دهد. صلوه‌ در تفسير لغوي‌ به‌ معناي‌ دعا و خواهش‌ از خداوند متعال‌ و حال‌ ارتباط‌ است‌. دعا درست‌ به‌ معناي‌ طلب‌ فيض‌ است‌ كه‌ انسان‌ محتاج‌ براي‌ رفع‌ حوائج‌ و نقائص‌ وجودي‌، بايستي‌ به‌ خداي‌ خود مربوط‌ شود و از او كسب‌ فيض‌ كند تا در اثر كسب‌ فيض‌ و رشد عقلي‌ و استعدادي‌ براي‌ او غناي‌ ذاتي‌ به‌ وجود آيد و آمادگي‌ پيدا كند تا به‌ آنچه‌ مي ‌خواهد، برسد. انسان‌ براي‌ اين كه‌ بتواند نقص‌ و قصور ذاتي‌ خود را احساس‌ كند و آگاهي‌ كامل‌ به‌ نقائص‌ و قصور استعداد خود پيدا نمايد بايستي‌ خود را با خداي‌ سازنده‌ و آفريننده‌ طبيعت‌ قياس‌ كند و در اين‌ قياس‌ درك‌ نمايد كه‌ خود او در چه‌ حدو مقامي‌ هست‌ . در اين‌ مقايسه‌ مي‌ تواند به‌ ضعف‌ خود در برابر قدرت‌ خدا و به‌ جهل‌ خود در برابر علم‌ او، به‌ فقر خود در برابر غناي‌ او آگاه‌ شود. تا زماني‌ كه‌ يك‌ چنين‌ مقايسه ‌اي‌ در فكر انسان‌ به‌ وجود نيايد و خود را در برابر سازنده‌ و آفريننده‌ قرار ندهد، به‌ نقائص‌ ذاتي‌ خود آگاهي‌ پيدا نمي ‌كند. زيرا اگر انسان‌ خود را با افراد نوع‌ خود و يا خود را با سایر مخلوقات‌ قياس‌ كند قهرا خود را مساوي‌ با آن‏ها و يا بهتر و بالاتر از آن‏ها مي‌ بيند. در اين‌ احساس‌، حالت‌ جهد و كوشش‌ براي‌ او پيدا نمي ‌شود. زيرا خود را از تمام‌ موجودات‌ عالم‌ بهتر مي‌ بيند و حق‌ حاكيمت‌ براي‌ خود قائل‌ مي‌ شود و يا خود را مساوي‌ با افراد نوع‌ خود مشاهده‌ مي‌ كند كه‌ با كوچكترين‌ تحولي‌ از بسياري‌ جلو مي ‌افتد لذا انسان‌ حالت‌ تكبر به‌ وجود مي‌آيد و اين‌ كبريايي‌ مانع‌ رشد و تكامل‌ او مي‌ شود.  انسان‌ اگر در خود بي‌‏ نيازي‌ احساس‌ كند، گرفتار طغيان‌ و سركشي‌ مي ‌شود و بر ماسواي‌ خود مي ‌تازد و براي‌ خود حق‌ حاكميت‌ قائل‌ مي ‌شود. يك‌ چنين‌ حالاتي‌ كه‌ عواقب‌ خطرناكي‌ در انسان‌ به‌ وجود مي‌آورد، از آن‏جا پيدا مي‌ شود كه‌ رابطه‌ خود را با خداي‌ خود قطع‌ كرده‌ و نمي‌ تواند بين‌ خود و خداي‌ خود موازنه‌ و مقايسه ‌اي‌ بوجود آورد. لذا براي‌ احساس‌ قصور و تقصير خود و آگاهي‌ بر فقر ذاتي‌ بايستي‌ خود را با خداي‌ خود مقايسه‌ كنيم‌ و همه‌ جا نفس‌ خود را در برابر عظمت‌ خداي‌ آفريننده‌ قرار دهيم‌ تا ببينيم‌ او كيست‌ و ما كيستيم‌، او چه‌ دارد و ما چه‌ داريم‌، او در چه‌ حدي‌ از علم‌ و قدرت‌ قرار گرفته‌ و ما در چه‌ وضعي‌ قرار گرفته‌ ايم‌.  در اين‌ مقايسه‌  آگاهي‌ كامل‌ به‌ فقر خود پيدا كنيم‌ و بعد از اين‌ آگاهي‌ جهشي‌ در ما به‌ وجود آيد تا فقر و نقائص‌ ذاتي‌ خود را برطرف‌ كنيم‌ و به‌ غناي‌ كامل‌ برسيم‌. در اين‌ جهش‌ براي‌ كسب‌ كمال‌ و فضيلت‌ حالت‌ دعا و نيايش‌ در ما بوجود مي‌ آيد و مي ‌بينيم‌ و مي ‌دانيم‌ كه‌ به‌ جز خدا كسي‌ نمي ‌تواند ما را از دايره‌ فقر و ناداني‌ و ناتواني‌ نجات‌ دهد. پيدايش‌ يك‌ چنين‌ حالت‌ دعا و نيايش‌ را براي‌ كسب‌ فضيلت‌ و كمال‌ صلوه‌ مي‌ نامند. صلات به‌ معناي‌ حقيقي‌ وواقعي‌ ارتباط‌ به‌ خدا و كسب‌ فيوضات‌ و كمالات‌ است‌. پيغمبران‌ در دعوت‌ خود به اين‌ حقيقت‌ شكل‌ داده ‌اند تا معناي‌ صلوه‌ در لباس‌ شكل‌ و نمايش‌ قابل‌ تصور و قابل‌ ادراك‌ شود. نمازي‌ كه‌ در دين‌ مقدس‌ اسلام‌ به‌ اقامه‌ آن‌ مأمور هستيم‌ شكلي‌ از حقيقت‌ توجه‌، در ارتباط‌ به‌ خدا و طلب‌ فيض‌ است‌. به‌ همين‌ مناسبت‌ در اخبار و روايات‌ مشاهده‌ مي‌كنيم‌ كه‌ ائمه‌ اطهار عليه‌السلام‌ فيض‌‏گيري‌ از خداوند متعال‌ را حقيقت‌ نماز و عبادت‌ مي‌نامند و مي‌فرمايند: از نماز شما آن‌ مقدار درست‌ است‌ كه‌ توجه‌ به‌ خداي‌ خود پيدا كرده‌ و از او خواستار فيض‌ و كمالي‌ شده ‌ايد. نماز را از ابتدا تا انتها اگر بررسي‌ كنيم‌ مجموعه‌ اعمال‌ و اورادي‌ است‌ كه‌ در ضمن‌ احترام‌ و تعظيم‌ به‌ ذات‌ مقدس‌ خدا و حمد و ستايش‌ او حالت‌ دعا و خواهش‌ در ما بوجود مي‌آورد تا در ضمن‌ جملات‌ دعائي‌ و طلب‌ فيض‌ از خداوند متعال‌ نواقص‌ ذاتي‌ و استعدادي‌ خود را برطرف‌ كنيم‌ و به‌ صفات‌ الهي‌ مجهز شويم‌. آيه‌ چهارم‌ حمد تا آخر از خدا خواهش‌ مي‌كنيم‌ كه‌ به‌ ما كمك‌ كند و ما را از راه‌ راست‌ به‌ حقايق‌ و مقاصد برساند. نعمت‏ هاي‌ خود را بر ما كامل‌ كند و ما را از افراط‌ و تفريط‌ محفوظ‌ دارد.

 لذا در يك‌ روايتي‌ امام‌ يازدهم‌ حضرت‌ عسگري‌ عليه‌ السلام‌ از قول‌ خداوند متعال‌ حكايت‌ مي‌كند كه‌ خدا فرموده‌ سوره‌ حمد را بين‌ خود و بنده‌ خود به‌ دو قسمت‌ تقسيم‌ كردم‌ آن‏چه‌ در ضمن‌ آن‌ حمد وستايش‌ پروردگارخود را به‌ جا مي‌آورد بهره‌ من‌ و آن‏چه‌ در ضمن‌ آن‌ حوائج‌ خود را از من‌ مي‌طلبد بهره‌ بنده‌ من‌ است‌. همين‌ طور ساير ذكرها و ركوع‌ و سجودها براي‌ احترام‌ به‌ مقام‌ الهي‌ وضع‌ شده‌ كه‌ در خلال‌ آن‌ احترامات‌ و تعظيمات‌، حوائج‌ خود را از خداوند متعال‌ بخواهيم‌. ساير عبادت‏ ها مانند روزه‌ و حج‌ به‌ همين‌ منظور وضع‌ شده‌ است‌ كه‌ لسان‌ طلب‌ و تقاضاي‌ انسان‌ را به‌ سوي‌ خدا باز كند و از فيوضات‌ مادي‌ ومعنوي‌ خداوند متعال‌ بهره‌مند شود. در يكي‌ از آيات‌ قرآن‌ خداوند مي‌فرمايد:  ما يعبو بكم‌ ربي‌ لولا دعائكم‌ . يعني‌: اگر شما از خدا خواهش‌ نداريد، خدا هم‌ به‌ شما اعتنا نمي‌كند يعني‌ به‌ ميزان‌ خواهش‌ و دعا مورد توجه‌ خدا قرار مي‌گيريد. اساسا در فرهنگ‌ انبياء، اولياء، خدا يگانه‌ عامل‌ در تكامل‌ و جهش‌ به‌ سوي‌ خدا و وصول‌ به‌ حقايق‌ فضايل‌ انساني‌، فقط‌ و فقط‌ دعا و نيايش‌ است‌ كه‌ در ضمن‌ عبادت‏ ها و جملات‌ دعائي‌ براي‌ مردم‌ بيان‌ شده‌ است‌ و همان‏طور كه‌ خود پيغمبران‌ و اولياء خدا از طريق‌ دعا و اخلاص‌ به‌ خدا، به‌ مقصد رسيده‌اند، انسان‏ها نيز  بايستي‌ از همان‌ راه‌ تكامل‌ پيدا كنند و به‌ حقيقت‌ نزديك‌ شوند. در اين‌ قسمت‌ از حديث‌ شريف‌ امام‌ عليه‌السلام‌ مي‌فرمايد: پيدايش‌ توجه‌ و ارتباط‌ به‌ خدا و آمادگي‌ براي‌ نماز از شئون‌ عقل‌ است‌. تنها عامل‌ دروني‌ كه‌ انسان‌ را وادار به‌ عبادت‌ و توجه‌ به‌ خدا مي ‌كند، نيروي‌ عقل‌ انسان‌ است‌ كه‌ در داخل‌ وجود انسان‌ مانند پيغمبران‌، در خارج‌ وجود انسان‌ شناخته‌ شده‌ است‌. هركس‌ از نيروي‌ فكر و عقل‌ خود بهره ‌مند شود حتما در خط‌ اطاعت‌ و بندگي‌ خدا قرار مي‌ گيرد و به‌ خدا توجه‌ پيدا مي ‌كند. كساني‌ كه‌ از توجه‌ به‌ خدا محرومند، از نيروي‌ عقل‌ و عبادت‌ هم‌ محرومند. لذا در برابر اين‌ اقتضاي‌ عقل‌، ضايع‌ گذاشتن‌ دين‌ و ارتباط‌ به‌ خدا را از مقتضيات‌ جهل‌ شناخته‌ است‌. انسان‌ جاهل‌ خدا را نمي‌ شناسد و عظمت‌ او را درك‌ نمي‌كند و در نتيجه‌  نمي‌ تواند به‌ خدا توجه‌ كند و نمي ‌تواند مراسم‌ دين‌ را زنده‌ بدارد، قهراً دين‌ خود را ضايع‌ مي‌ گذارد. لذا نماز از مقتضيات‌ عقل‌ و ضياع‌ عبادت‌ از مقتضيات‌ جهل‌ است‌. (حدیث عقل و جهل)دانلود

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright © 1397 استاد محمد علي صالح غفاري (ره). کلیه حقوق وب سایت محفوظ می باشد.
استفاده از مطالب با ذكر عنوان بلامانع است
Go to top