Het onderzoek hoeft de bank niet Italië Voetbalshirts kopen te breken. Koop tegenwoordig een hockeykleding kind verscheidenheid aan goedkope trainingskleding Basketbal kleding voor mannen online. Vind je ergens anders goedkope Italië voetbalshirts een betere prijs? We zullen het aanpassen aan onze beste prijsgarantie nfl kleding. Trainingskleding voor heren ontworpen voor de Baseball kleding beste prestaties tijdens de training. Voltooi je harde werk en toewijding aan het trainen met je trainingskleding.
Rolex surprise in Basel on 2017 may, who did not think Rolex will launch a rolex replica watch new moon phase watch, Cellini phase type (Cellini Moonphase) watch the breitling replica moon disc exposed to display the change genuine rolex on the dial, the moon waxes and wanes.
استاد محمد علي صالح غفاري (ره) - بیان تفصیلی از امیت

از جمله اسماء و القاب آن حضرت (س) كلمات «ام‌الکتاب»، «ام الائمه»، و «ام ابيها» مي‌باشد. لغت «ام» كه در فارسي به معني مادر است در لسان قرآن اصالت عجيبي دارد. اُم، يعني مبدأ پيدايش تمام بركات الاهي و نعمت‌های خداوند متعال در عالم. ماسواي خدا را از خلايق، خواه فرشتگان باشند يا انسان‌ها و يا جمادات و نباتات و حيوانات و هر چه هست، اگر به صورت اعدادي قابل شمارش و يا فرزنداني به نظر بياوريم، از يك تا بينهايت، از مبدئی به وجود آمده‌اند. پس می‌توانیم خلايق را به دو قسمت تقسيم كنيم، عدد و مبدأ اعداد. هر چيزي كه در عالم، قابل تشخيص و قابل شمارش است، هر چيز كه نمود و نمايش دارد و در مقابل چشم انسان يا عقل او نمايش پيدا مي‌كند، آن را عدد مي‌نامند. عدد يعني موجودي مشخص و معين و قابل نام‌گذاری و قابل شمارش. تمام موجودات عالم غير از خداوند تبارك و تعالي واحدهاي قابل شمارشند. انسان‌ها را شمارش می‌کنیم كه واحد عددي هستند و همين طور هرچه هست. فقط خداوند متعال واحدي است كه فوق عدد می‌باشد و قابل شمارش نيست كه مولا علي (ع) در تعريف وحدانيت خدا مي‌فرمايد: «وَاحِدٌ بلاعدد»، خداوند يك است، واحد است نه اينكه مانند اعداد قابل شمارش باشد. ماسواي خدا هر كدام يك واحدند، ولي واحد هاي عددي هستند كه در برابر خود دو و سه و چهار دارند. ميگوییم يك ستاره، دو ستاره، يك دريا و دو دريا و تمامي موجوداتي كه خدايتعالي آفريده واحدهاي عددي هستند و قابل شمارشند و اين واحد هاي عددي يك مبدأ دارند كه از آن مبدأ به وجود آمده‌اند. مثلاً اگر دريا را به قطرات قسمت كنيم آن قطرات هر كدام واحد عددي هستند و دريا واحد مبدئی. مبدأ اعداد يعني آن اصلي كه تمام اعداد از آن خارج شده‌اند، پس دريا اصل قطرات است و می‌توانیم دريا را امالقطرات و مادر تمام آب‌هایی كه در عالم پيدا می‌شود بناميم. تمامي موجودات عالم، شاخ و برگ عالم خلقت هستند و همه از مبدئی به وجود آمده‌اند كه آن مبدأ به جاي مادر است. خداوند تعالي به حضرت زهرا (س) سمت اميّت داده است. يعني مادر همه انبياء، همه اولياء و تمام فرشتگان و مادر هر كس و هر چيز كه در عالم هست. معناي اميت اين است كه اگر اين مادر نبود خداوند تعالي چيزي را خلق نمی‌کرد پس او را «ام‌الکتاب» ناميده است. در تعريف كلمه «زهرا» گفته شد كه چرا آن حضرت را زهرا ناميده‌اند. گفته شد كه خداوند تعالي به بركت ايشان، عالم را خلق كرد و فرشتگان كه عوامل سازنده عالم و آدم هستند نمايش پيدا كردند. اگر عالم خلقت را به شجرهاي تشبيه كنيم، آن بذر ابتدایی كه درخت را توليد مي‌كند مادر به حساب مي‌آيد. ائمه اطهار (ع) مي‌گویند ما از نظر مقام و موقعيت و از نظر ارزش وجودی به منزله فرزنديم و فاطمه زهرا (س) به منزله مادر. يعني مادر امامت. خداوند تعالي حضرت زهرا (س) را، ام‌الکتاب ناميده است يعني اين كتاب خدا كه قرآن است، بركات علمي و وجودی آن حضرت می‌باشد. امام‌ها هر كدام كتاب ناطقند يعني قرآن مجسم؛ و فاطمه زهرا (س) ام‌الکتاب است. تمامي موجودات عالم، كلمات خلقت و ايشان، ام‌الکتاب است. او علت غایی عالم خلقت است يعني اگر او و اولاد او نبودند خلقت عالم لغويت پيدا می‌کرد و مانند يك درخت بي ثمر بود. اين سمت اميت خيلي پرمحتوا و پرمعناست. پيغمبر اكرم (ص) او را «ام ابيها» ناميد يعني من به بركت زهرا (س) پيدا شدم. من از بركات وجودی اين دختر به نبوت رسيدم نه اينكه او از بركات وجودی من باشد. وقتي كه زهرا (س)، ام‌الکتاب باشد و تمامي بركات وجودی پيغمبر خدا همين قرآن است، پس از نظر روحي و رواني، اين قرآن و پيغمبر، از بركات وجودی اين دختر مي‌ باشد نه زهرا (س) از بركات وجودی او باشد. در اين رابطه احاديث زيادي هست از آن جمله اين كه رسول اكرم (ص) مي‌فرمايد: يا علي اگر من نبودم، خدا تو را خلق نمی‌کرد و وجود تو بي ثمر بود و اگر تو نبودي وجود من بي ثمر بود و اگر فاطمه نبود وجود من و تو بي ثمر بود. چون فاطمه (س) بود خداوند تعالي پدري برای او مانند من و همسري برای او مانند تو خلق كرد. در هر صورت ايشان سمت اميت دارد يعني مادر همه كس و همه چيز. جلوه هایی كه در قرآن و قيامت دارد همه جا اصالت و اميت ايشان را تأييد مي‌كند. در اينجا لازم است آیات و عباراتي را كه در قرآن در شأن حضرت زهرا (س) نازل شده بررسي كنيم تا ببينيم و بدانيم چگونه ايشان در عالم خلقت و روحانيت، اصالت و اميت دارد. نفس حضرت زهرا (س) مركز و ظرف علم خداست. ازجمله آیات قرآن كريم كه به وجود آن حضرت (س) تفسیر شده آیات سوره «قدر» است كه خداوند تعالي مي‌فرمايد: «إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ القدر»، ما اين قرآن را در وجود حضرت زهرا قرار داديم. لطایف اين تعبيرات بعداً روشن می‌گردد. آيه ديگر در سوره «دخان» است كه مي‌فرمايد: «إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مباركه»، بر اساس تأويل همين دو آيه شريفه كه از ائمه اطهار (ع) به ما رسيده است حضرت زهرا (س) را به عنوان ظرف بركات الاهي معرفي كرده‌اند. اين را مي‌دانيم كه هر نعمتي ظرفي لازم دارد. ظرف، آن چيزي است كه استحقاق پيدا مي‌كند پر شود. كوزه ظرف آبست، مستحق است پر از آب شود. فضاي نامتناهي عالم ظرف وجود ستارگان است، مستحق است از خورشيد و ماه و ستارگان پر شود. همچنين دريا، ظرف ماهی‌ها و حيوانات ديگريست كه در دريا خلق مي‌ شوند. پس دريا مستحق است پر از ماهی‌ها شود. به همين كيفيت، ظرف و مظروف دو حقيقت ملازم يكديگر هستند. اگر كيسه اي يا اطاقي را در اختيار كسي ببيني می‌پرسی اين كيسه يا اطاق برای چيست؟ او كسي يا چيزي را معرفي مي ‌كند كه آن را پركند. اطاق، ظرف وجود آدم، كره زمين، ظرف وجود آدم‌ها و فضا، ظرف وجود ستارگان است. اين را ميدانيم كه همه جا ظرف از مظروف بزرگ‌تر است. ظرف مانند كوزه و مظروف، آب كوزه. ظرف مانند آسمان و مظروف، ستارگاني كه در آن خلق شده‌اند و فضاي آسمان را پر كرده‌اند. به همين كيفيت، بركاتي كه از جانب خدا سرازير می ‌شود تا در اختيار خلايق قرار گيرد هم ظرفي لازم دارد يا به تعبير ديگر انباري، تا در آنجا ذخيره شده و بعد در ميان خلايق توزيع شود. خداوند متعال، مبدأ دو نوع بركات است كه از آن‌ها تعبير به ماديات و معنويات می‌شود. بركات مادي، همين خلايق و روزی‌هایی است كه در عالم، خلق كرده و اين همه عجايب در زمين و آسمان به نمايش گذاشته است. بركات معنوي، علم خداوند متعال است. علم و قدرت و هنر. اين چه علمیست كه اين همه عجايب را می‌داند و خلق مي‌كند و اين چه قدرتيست كه همه كائنات و زمين و آسمان را آفريده و به اراده خود مي‌ چرخاند و مي ‌گرداند. قدرتيست نامتناهي و علمیست نامتناهي. اين علم و قدرت هم كه از جانب خداي متعال نازل می ‌شود، ظرف وجود لازم دارد. رابطه انسان‌ها با خدا رابطه استاد و شاگرد است. غير از انسان در عالم، مخلوقي پيدا نمی‌شود كه علم خدا را فرا گيرد و خدا علم خود را به او بياموزد. او فرا گيرد و خدا به او بياموزد. تمامي موجودات عالم، شيئی هستند فاقد علم و دانش. خداوند آن‌ها را به اراده خود ساخته است. مثلاً يك استاد سازنده هواپيما كه قدرت دارد از فلزات آهن و مس و غيره، صنعتي، مثلاً هواپيمایی بسازد، ظرفي لازم دارد كه صنايع خود را آنجا بسازد. اين ظرف، سطح كره زمين يا فضاي عالم است. هواپيماي خود را در سطح زمين بسازد و در فضاي آسمان به پرواز در آورد. همين استاد سازنده، ظرف ديگري لازم دارد كه علم و هنر خود را به آن ظرف بسپارد و در آن ذخيره كند و اين ظرف دوم، انسانيست كه به شاگردي او انتخاب می‌شود. در كلاس درس او مي ‌نشيند و استاد به شاگرد مي‌آموزد. اين استاد از يك طرف، فيض مالي و مادي دارد كه صنايع اوست و ظرف آن كره زمين است و از طرف ديگر، فيوضات معنوي، يعني علم و هنر دارد كه ظرف آن انسان است. آن سازنده عظيم و عجيب، خداوند متعال است با علم و هنر بينهايت و اين خداي عظيم در برابر خود دو ظرف لازم دارد تا صنايع خود را به آن دو بسپارد. اين فضاي نامتناهي ظرف مخلوقات اوست كه هر چه مي‌سازد در اين فضا مي‌سازد و مخلوقات او، بركات مالي و مادي او هستند كه در انبار عالم خلقت قرار گرفته‌اند. خداوند ظرف ديگري هم لازم دارد كه علم و هنرش را، يعني بركات معنوی‌اش را به آن بسپارد و آن ظرفي كه اين بركات را تحويل مي‌گيرد و ظرفيت پيدا مي‌كند برای دريافت آن، انسان است. انسان‌ها از دوران كودكي تا انتهاي بي انتها شاگردان مكتب خدا هستند. از كودكان یک ساله و دو ساله گرفته تا انسان‌هایی كه داراي عمر هزار ساله هستند، همگي ظرف فيوضات و بركات معنوي خداوند متعالند. مخلوقاتي هستند كه خداوند علم و هنرش را به آن‌ها مي‌سپارد و آن‌ها را پس از اينكه به كمال مطلق رساند و در مكتب خدا فارغ‌التحصیل شدند به جای خود مي‌نشاند. آن انسان‌های كامل در اداره عالم و آدم خليفه خدا می‌شوند و مديريت عالم و آدم را به آن‌ها واگذار مي‌كند. آن‌ها به اراده خداوند متعال، مخلوقات خدا را خلق می‌کنند و تربيت می‌کنند تا به ثمر برسانند. پس يك چنين انسان‌هایی كه به كمال مطلق رسيده‌اند و فارغ‌التحصیل خداوند متعال شده‌اند، ظرف بركات معنوي خداوندند يعني خداوند، علم و قدرت و حكمت خود را به آن‌ها سپرده و در وجود آن‌ها ذخيره كرده است. آن‌ها مجهز به علم خدا شده‌اند مانند او مي‌دانند و مانند او مي‌توانند. اسم اعظم خدا هستند. در اين ميان تنها انساني كه علم و قدرت نامتناهي خداوند را فرا گرفته و فهميده و خداوند متعال او را مبدأ و منبع علم و قدرت خود قرار داده و او را انبار ذخائر وجودی خود معرفي كرده و تمامي خلايق را به طرف او حواله نموده است، حضرت زهرا (س) است. او ظرفي است نامتناهي كه بركات نامتناهي خداوند متعال را تحويل گرفته، از يك طرف به خلايق خدا مربوط است كه به آن‌ها خير و بركت را برساند و از طرف ديگر به ذات مقدس خدايتعالي كه فيض و بركت را از او می‌گیرد؛ لذا آیات قرآن هر جا ظرف و مظروفي را تعريف مي‌كند مصداق كامل آن، وجود مبارك حضرت زهرا (س) مي‌باشد. (تفسیر سوره کوثر) دانلود

 

Copyright © 1397 استاد محمد علي صالح غفاري (ره). کلیه حقوق وب سایت محفوظ می باشد.
استفاده از مطالب با ذكر عنوان بلامانع است
Go to top